Reszelacy

prawda, ja byłam samotna w Gdańsku, i tak sie włóczyłam bez celu po tym mieście a jak Reszelaka spotkałam w Gdańsku to mi się Gęba uśmiechnęła i od razu lżej na duszy się zrobiło teraz spotykamy sie z grupka osób mieszkających w Gdańsku a pochodzących z Reszla.

Myślę, że uczucia, które nami targają w chwili ujrzenia reszelaka to wynik poczucia anonimowości, które ma wydĽwięk absolutnie pejoratywny. W Reszlu trzeba się mocno nagimnastykować, ażeby przejść przez miasto i nie odezwać się ani słowem do człowieka. W dużym mieście to pozdrowienie, czy chociażby krótka rozmowa są niezwykłą rzadkością. Stąd też nasza ciepła reakcja na widok znajomej twarzy. Swoją drogą to niezwykle sympatyczny ludzki odruch ;) Przesyłam uśmiechy z Trójmiasta!

Za każdym razem gdy wracam z Trójmiasta, utwierdzam się w przekonaniu jak piękny i wyjątkowy jest nasz Reszel ;-)Nie możemy narzekać- przecież wszędzie są problemy, ale w Reszlu można od nich odetchnąć i przemyśleć bez zgiełku i hałasu ;-) Pozdrawiam!

Pozdrawiam wszystkich trójmieściaków z Reszla. Nie zapomnijcie ze jest jeszcze tzw małe trójmiasto przy tym duzym tj, Reda, Rumia, Wejherowo. Adam z Rumii/Reszla

Wręcz przeciwnie! Mam znajomego który mieszkał czas temu jakiś w tej prowincjonalnej dziurze jakim jest nasze miasto. Dziś mieszka w trójmieście, ma trzy renomowane restauracje ożenił się z dziewczyną ze stanów (polką) i ani razu przez niemal 10 lat nie przywiózł jej do Reszla. Czasami widujemy się w Sopocie i pomimo tego że poznaliśmy się w "naszej prowincjonalnej dziurze" to jednak nigdy o niej nie rozmawiamy-szkoda czasu.